. . دوشنبه 18 دی 1396 07:15 ب.ظ نظرات ()
نمیدونم این تنبلی چی هستش که گریبانگیر همه مون شده . همین خود من توی این یکی دو سال اخیر بار ها خواستم به طور منظم وبلاگ نویسی کنم اما به جز بازه حدود 8 ماهه که به اینترنت دسترسی نداشتم و 4 ماه اون رو در کوه ها بودم(!)، در بقیه موارد وقتی که میتونستم به وبلاگ نویسی اختصاص بدم رو صرف گشت و گذار های بیهوده در فضا های مجازی کردم . تلگرام و ایستاگرام و ... . ولی خب هر از گاهی آدم یه لحظه برمیگرده و به راهی که طی کرده نگاه میکنه و اون رو ارزیابی میکنه و میبینه که خیلی اشتباه کرده و نباید فرصت های زندگیشو به همین سادگیا از دست بده . این دو سال اخیر اونقدری اتفاقات افتاده که تصمیم گرفتم اونا رو توی وبلاگم بنویسم تا حداقل تجربیاتم رو جایی داشته باشم و موقعی که برگشتم و دوباره خوندم ببینم نسبت به شرایطی که داشتم بهتر شدم یا بدتر . خوبی وبلاگم اینه که جز خودم فعلا خواننده ای نداره و فارغ از هر نوع قضاوتی میتونم بنویسم و فکر کنم و دوباره فعالیت های مختلف خودم در فضای مجازی یکجا جمع کنم و بتونم روشون فکر کنم . 
امیدوارم این نوشته کوتاه باعث بشه که بتونم به طور منظم وبلاگ نویسی رو محددا شروع کنم . چون همین نوشتن بوده که توی مقاطع حساس زندگیم به دادم رسیده. ولی خب این روز ها شرایط خیلی فرق کرده . خیلی ...